De   wilde   wijnstok   Vitis   vinifera   is   de   wingerdsoort   die   druiven   produceert.   Deze wingerd   komt   uit   de   Kaukasus.   Door   deze   centrale   ligging   verspreidde   de   druif zich   snel.   In   Mesopotamië   (het   huidige   Iran   en   Irak)   zijn   bij   archeologische opgravingen   kruiken   van   7000   jaar   geleden   aangetroffen   met   sporen   van   wijn.   Wijn werd   daar   verbouwd   in   het   vruchtbare   Tweestromenland   (Mesopotamië)   van   de   Tigris en de Eufraat. Door   handel   met   de   Levant   (Libanon   en   Palestina)   verspreidde   de   kennis   van   de wijnbouw   zich.   Zodoende   kwam   deze   kennis   in   het   oude   Egypte   terecht.   Al   vanaf 3000   v.Chr.   zijn   er   vele   afbeeldingen   en   wijnsporen   van   Egyptische   wijnbouw nagelaten. Circa   2000   jaar   v.Chr.   bereikte   de   druivenstok   Griekenland.   Op   Kreta   zijn amforen   en   een   wijnpers   gevonden   die   dateren   van   1500   jaar   voor   het   begin   van   de christelijke   jaartelling.   De   kunst   van   het   wijn   maken   heeft   zich   daarna   vanuit Griekenland   verder   verspreid   naar   Zuid-Italië,   toentertijd   ook   wel   Oenotria (land   van   de   wijn)   genoemd.   In   Midden-Italië   vanaf   circa   1000   v.Chr.   waren   de Etrusken   actief   in   het   maken   van   wijn.   De   Romeinen   (Latijnen)   namen   later   de kennis   over.   Zij   ontwikkelden   en   verspreidden   het   verder   naar   de   rest   van Europa. Amforen   waren   kruiken   in   aardewerk   die   gebruikt   werden   om   graan   of   vloeistoffen in   te   bewaren.   Omdat   een   amfora   te   poreus   was   om   wijn   in   te   bewaren,   werd   er hars   aan   de   wijn   toegevoegd.   Aangezien   hars   de   houdbaarheid   van   wijn   kennelijk verbeterde,   bleven   de   Griekse   wijnbouwers   hars   aan   hun   wijnen   toevoegen;   de retsina   was   de   bekendste   Griekse   wijn   en   deze   wordt   nog   altijd   gemaakt.   Een andere   reden   voor   de   toevoeging   van   hars   die   genoemd   wordt,   is   dat   mensen   aan   de harssmaak gewend zouden zijn geraakt, en deze anders zouden missen. De   oude   Grieken   dronken   hun   wijn   verdund   met   water,   en   gebruikten   daarvoor   een drinkschaal.    Vanaf    1980    werden    moderne    vinificatiemethoden    in    Griekenland geïntroduceerd en appellations contrôlées ingevoerd.
Dionysos, god van de wijn